Profesor George Alton, renomowany naukowiec, mieszkał w starym, zabytkowym domu, zatopionym w zapomnianej przez lata części Londynu. Jego życie było pełne odkryć i pomimo podeszłego wieku, nauka i innowacje były dla niego jak tlen. Jednego dnia Alton zdecydował, że dokona czegoś niebywałego. Podjął się tworzenia zegarka, który pozwoliłby mu na podróże w czasie. Pracował nad nim bez przerwy, niewiele jadł, nie spał. Po wielu miesiącach nieprzespanych nocy, Zegarek Czasoprzestrzeni stał się rzeczywistością. Był piękny, złoty z małymi niebieskimi kamieniami na tarczy, które zawsze pulsowały, jakby miały własne serce. Profesor z dumą zakładał go na rękę, nie zdając sobie jeszcze sprawy, że ten wynalazek odmieni jego życie. Dzień nastał, kiedy postanowił przetestować swoje dzieło. Obrócił koronką zegarka i nagle zniknął. Na moment zniknął z rzeczywistości, by pojawić się w miejscu i czasie, które sobie wybrał. Pierwsza podróż była dla niego oszałamiająca. Udał się do dawnej Anglii - początku XX wieku. Zobaczył rzeczy, o których czytał jedynie w książkach historycznych. Czuł się jak król świata. Po kilku dniach eksperymentowania z czasem, Alton nagle zorientował się, że jest uwięziony. Zegarek przestał działać, a on utknął w epoce, której nie mógł zrozumieć i do której nie mógł się dostosować. Im bardziej próbował znaleźć sposób na powrót, tym bardziej zdawał sobie sprawę, że znalazł się w pułapce, której sam stworzył.