W środku Zaczarowanego Lasu, w malutkim, przytulnym domku z gałązek mieszkał miś Tadek. Każdego ranka przecierał oczy i szeroko się uśmiechał do słonka, które zaglądało przez okno. Ale pewnego dnia, gdy Tadek spojrzał w lustro, aż podskoczył ze zdziwienia. Jego uśmiech... po prostu zniknął! Poczuł się wtedy bardzo dziwnie, trochę smutno i trochę zagubienie. Przytulił mocno swoją jedyną skarpetkę w kropki – ona zawsze poprawiała mu humor. Gdy wyszedł do ogródka, spotkał wiewiórkę Franię i sowę Klarę. Obie zmartwiły się, widząc Tadka bez jego zwykłego, promiennego uśmiechu. "Ojej, Tadku, co się stało?" – zapytała Frania. "Chyba zgubiłem swój uśmiech…" – wyszeptał miś. Klara zamyśliła się i powiedziała: "Może twój uśmiech ukrył się gdzieś w lesie. Musimy go poszukać!" Przyjaciele ruszyli więc dziarsko ścieżką przez las. Spotkali po drodze płaczącą żabkę, która zgubiła ulubiony liść, oraz roześmianą sikorkę, która próbowała pocieszyć żabkę, śpiewając jej wesołą piosenkę. Tadek zatrzymał się i poczuł, że w środku robi mu się trochę cieplej, jakby uśmiech wracał. "Może pomożemy żabce?" – zaproponował. Przyjaciele zaczęli szukać liścia razem. Gdy tylko liść się znalazł, żabka rozpromieniła się radośnie. Nagle w oddali usłyszeli cichy, tajemniczy dźwięk – jakby ktoś cicho chichotał zza wielkiego, starego dębu... Przyjaciele spojrzeli po sobie, serca zaczęły im bić szybciej. Czy to tam czeka na nich coś, co pomoże Tadziowi odnaleźć uśmiech? Zbliżyli się powoli do drzewa, a dźwięk stawał się coraz wyraźniejszy...