Leon i Hania bardzo lubili spędzać czas w lesie za swoim domem. Ich ulubionym miejscem był wielki, stary dąb, pod którym często rozkładali koc i czytali książki. Pewnego słonecznego popołudnia Leon zauważył coś dziwnego – na korze dębu pojawił się nowy, błyszczący ślad w kształcie spirali. – Haniu, czy widziałaś to wcześniej? – zapytał szeptem. Hania podeszła bliżej i dotknęła spirali palcem. Była miękka i lekko świeciła. – To chyba nie jest zwykły ślad po ślimaku – powiedziała z szeroko otwartymi oczami. Nagle coś zaszeleściło w trawie. Oboje zamarli. Kiedy spojrzeli pod dąb, zobaczyli małego szarego jeżyka ciągnącego za sobą kawałek błyszczącej wstążki. – Patrz, skąd on ją ma? – szepnęła Hania, robiąc krok do przodu. Jeżyk spojrzał na dzieci swoimi czarnymi oczkami, po czym wbiegł do małej dziury pod korzeniami drzewa. – Może coś tam ukrywa! – zawołał Leon. Usiedli cicho obok dziury, zastanawiając się, co mogło być w środku. Nad nimi wiatr zaszumiał liśćmi, a promyk słońca rozświetlił wnętrze dębu. Wtedy ktoś lub coś z wnętrza drzewa cicho zaszczebiotało i...