Poranek pachniał mchem i mokrą, chłodną trawą. Jeżyk Igi wyszedł z norki pod świerkiem. Miał mały plecak i wielką ciekawość. Na skraju lasu czekał królik Kuba. – Dziś szukamy śladów, chcesz iść? – spytał. Igi skinął nosem i ruszył za Kubą. Na piasku zobaczyli ogromne, dziwne odciski. Nie były jak lisi czy jelenie. – Kto ma tak długie palce? – szeptał Kuba. Obok leżało pióro, zielone jak liść lipy. Sowa Ola zleciała cicho z gałęzi. – To nie moje pióro – powiedziała. – Ślad prowadzi nad stary staw – dodała. Szli powoli, bo trzcina szeleściła jak papier. Woda była gładka, ale coś bulgotało. Na środku unosiła się beczka z dziurką. – Tam chyba ktoś jest! – pisnął Igi. Z beczki wysunęła się łapka w paski. Beczka zakręciła się, po czym chmurka zasłoniła słońce. Co wyskoczy z beczki, gdy się zbliżą?