Ania mieszkała w małym, żółtym domku na końcu ulicy Jaśminowej. Każdego ranka ubierała czyste skarpetki w kolorowe paski, które bardzo lubiła. Jednak mama Ani często narzekała, że w pralce zawsze ginie co najmniej jedna skarpetka. Pewnego dnia Ania postanowiła rozwiązać tę zagadkę. Stanęła przy pralce, zanim mama zdążyła wrzucić ubrania do środka. Włożyła głowę do bębna i wołała: "Hej! Skarpetki, gdzie jesteście?" Ku jej zdumieniu, usłyszała cichy chichot! Wtedy zauważyła, że w głębi bębna pojawiły się małe, świecące drzwi. Ania spojrzała w stronę kuchni – mama była zajęta szykowaniem śniadania. Dziewczynka wzięła głęboki oddech i ostrożnie wsunęła się do środka. Przeskoczyła przez próg magicznych drzwi i... znalazła się w zupełnie innym świecie! Dookoła rozciągał się gęsty, mięciutki las – na drzewach rosły skarpetkowe liście, a na gałęziach wisiały frotte skrzaty machające jej wesoło. W powietrzu unosił się zapach czystości, trochę jak płyn do płukania, ale słodszy. Ania rozglądała się z szeroko otwartymi oczami, nie mogąc uwierzyć w to, co widzi. Nagle z krzaków wyskoczył mały stworek w kapeluszu zrobionym z palca od skarpetki. Podszedł do Ani i powiedział cichutko: "Witaj, dziewczynko! Nareszcie ktoś tu przyszedł. Jesteśmy bardzo zajęci, bo dziś w Skarpetkowym Lesie czeka nas coś niezwykłego... Ale zanim ci opowiem, musisz znaleźć zgubioną lewą skarpetkę w zielone grochy!" Ania zerknęła na swoje stopy. Na jednej nodze brakowało właśnie tej skarpetki! Rozejrzała się dookoła, zafascynowana i trochę zaniepokojona, a ciekawość mieszała się z rosnącą ekscytacją. Po chwili usłyszała cichy szelest wśród frotek, jakby coś – albo ktoś – ją wołał...