Kuba miał zwyczajny pokój – a przynajmniej tak mu się wydawało. Było w nim mnóstwo książek, pluszowy miś o jednym oku i wielka szafa, w której lubił się chować. Ale najbardziej ze wszystkich mebli lubił swoją starą, skrzypiącą komodę. Pewnego ranka, kiedy za oknem ćwierkały ptaki, a słońce wkradało się przez firankę, Kuba zauważył coś dziwnego. Jedna z szuflad w komodzie była lekko wysunięta. Chłopiec był pewien, że wczoraj wieczorem ją zamknął. Podszedł bliżej i zobaczył, że w środku leży kolorowy kluczyk, który mieni się tęczowymi barwami. Skąd on się tam wziął? Kuba rozejrzał się po swoim pokoju. Za drzwiami nikogo nie było, a mama jeszcze spała. Chłopiec wziął kluczyk do ręki. Był malutki i leciutki jak piórko. Nagle ze środka szuflady rozległo się delikatne, ciche puk-puk-puk. Kuba aż podskoczył ze zdziwienia. Z szuflady wypłynęła malutka mgiełka, która zatańczyła w powietrzu i... zaczęła układać się w kształt jakiegoś przedmiotu! Kuba zrozumiał, że to nie jest zwykła szuflada. Co może znajdować się w jej wnętrzu i do czego pasuje ten tajemniczy kluczyk? Kuba zbliżył rękę do szuflady, czując, jak serce bije mu coraz szybciej, gdy nagle usłyszał jeszcze głośniejsze – puk-puk-puk!