Zosia bardzo lubiła naszą szkolną bibliotekę. Deszcz stukał w szyby jak palce. Po lekcjach została tam na chwilę. Pani Ela układała książki na wózku. Zosia sięgnęła po cienką, niebieską książkę. Coś z niej wypadło na podłogę. To była kartka i mały kluczyk. Jej przyjaciel Maks szeptał tuż obok. Na kartce był napis drukowanymi literami. Przeczytała: Szukaj czerwonej szuflady, Zosiu, proszę. Pani Elu, są tu czerwone szuflady? — spytała. Pani Ela rozejrzała się z uśmiechem. — Chyba w starym katalogu, przy oknie. Zosia i Maks podeszli do katalogu. Jedna szuflada była pomalowana na czerwono. Zamek kliknął, gdy użyli kluczyka razem. Wewnątrz leżał zwinięty plan biblioteki, tajemniczy. Na planie błyszczała srebrna kropka przy piwnicy. Nagle usłyszeli cichy dzwonek za regałem. Regał drgnął i uchylił wąskie, ciemne przejście. Maks ścisnął latarkę i skinął na Zosię. Zza przejścia dobiegł szept: Wejdźcie, ale szybko.