Ola i Drzwi z Kredy
Deszcz stuka w szybę w pokoju Oli.
Na dywanie leży pudełko po butach.
Mig, mały kot, mruczy przy jej skarpetce.
"Dziś lecimy daleko," mówi Ola do Miga.
Wyjmuje kredę i kolorową taśmę z szuflady.
Na biurku leży mapa z naklejką rakiety.
Na podłodze rysuje duże drzwi z klamką.
Okleja pudełko i robi małą lunetę.
"To jest statek Wyobraźni," szepcze do kocich uszu.
Mig kiwa ogonem jak zegar przy piosence.
Ola dotyka kredowych drzwi i nagle czuje chłód.
Wkłada czapkę z daszkiem i swój mały plecak.
Linia błyszczy jak śnieg w nocnej lampce.
Coś puka z drugiej strony, raz i drugi.
"Słyszysz to, Migu?" pyta Ola bardzo cicho.
Klamka drży i powoli przesuwa się w dół.
Drzwi szurają po podłodze, a w środku miga cień.
Author of this ending:
English
polski
What Happens Next?