Basia bardzo lubiła czytać książki, a jej młodszy brat Antek uwielbiał przygody. Pewnego wieczoru tata zabrał ich do starej biblioteki, która tego dnia organizowała nocne czytanie bajek. W środku było cicho, a półki aż uginały się od grubych, kolorowych książek. Pani bibliotekarka, pani Zosia, powiedziała: "Dziś wieczorem, kiedy zegar wybije ósmy raz, przeczytamy bajkę o smokach i księżniczkach!" Basia z Antkiem usiedli wygodnie na puchatych poduszkach. Nagle, gdy pani Zosia otwierała wielką księgę, w jednym z ciemnych zakątków biblioteki coś zaskrzypiało. Antek spojrzał w stronę cienia — czy ktoś tam się poruszył? Basia ścisnęła brata za rękę. W ciszy dało się słyszeć ciche chichotanie. Kto mógłby się śmiać w tak późnej godzinie? Może to kot bibliotekarki? Ale kotek spał zwinięty w kłębek na fotelu przy drzwiach. Antek zauważył, że na półce z książkami o potworach jedna z książek właśnie się wysuwa! Czy to wiatr? A może ktoś im robi żart? Basia z Antkiem postanowili sprawdzić, co się dzieje. Powoli podeszli bliżej skrzypiącej półki. Było coraz ciemniej, bo światło lampy migotało. Książka właśnie spadła na podłogę z głośnym łupnięciem! Zaraz po tym z głębi biblioteki dobiegł ich dziwny głos: "Nie bójcie się..." Na środku podłogi pojawił się cień. Basia i Antek wstrzymali oddech i patrzyli z szeroko otwartymi oczami. Co albo kto czekał na nich wśród książek?