Miasto Aurora nigdy nie zasypiało. Gładkie, szklane wieżowce odbijały pulsujące światła neonów, a ludzie w czarnych płaszczach przemieszczali się cicho między klubami, kawiarniami i tajemniczymi uliczkami. Był środek czerwcowej nocy, gdy troje zupełnie obcych sobie osób znalazło się w cieniu podziemnego dworca SkyLine. Lena, studentka bioinżynierii, zawsze czuła, że jest inna. Jej dłonie potrafiły uzdrawiać rany szybciej niż jakikolwiek lek, ale nigdy nie próbowała tego publicznie. Miała ciemne włosy, nosiła skórzaną kurtkę i nie rozstawała się z notesem, w którym zapisywała sny. Michał, informatyk po godzinach, prowadził podwójne życie. Nocami potrafił przesuwać przedmioty samą myślą. Uczył się korzystać z telekinezy, unikając kamer i ludzi. Tego wieczoru, śledził dziwny sygnał w eterze – tajemniczą transmisję, która zakłócała całą sieć. Iga, baristka z lokalnej kawiarni, odkryła swój dar przypadkiem. Jeden dotyk jej palców potrafił wydobyć z człowieka najgłębsze wspomnienie. Ostatnio, poczuła narastający niepokój, jakby ktoś próbował czytać w jej własnych myślach. Na stacji SkyLine spotkali się przypadkiem – albo to los tak zadecydował. Lena wpadła na Michała, gdy ten próbował złapać sygnał na swoim przenośnym dekoderze. Iga przyglądała się im z dystansu, czekając na ostatni nocny pociąg. W tej samej chwili światła dworca zamigotały i na kilka sekund zgasły zupełnie. Kiedy zapaliły się ponownie, na ścianie pojawił się świetlisty symbol, jakiego nikt wcześniej w Aurorze nie widział – wirujące koło otoczone trzema gwiazdami. W powietrzu unosił się dziwny zapach ozonu, a wokół zebranych osób zaczęli pojawiać się nieznani ludzie w ciemnych płaszczach, którzy wydawali się przesuwać cieńmi szybciej niż zwyczajni przechodnie. Lena ściszyła głos: "Wy też to widzicie? Co się tu dzieje?" Michał spojrzał nerwowo na swój dekoder – ekran płonął czerwonym ostrzeżeniem. "To sygnał… ale nie z naszego świata." Iga poczuła przeszywający chłód na karku. Każda cząstka jej ciała krzyczała, że za chwilę wydarzy się coś nieodwracalnego. W tej samej chwili świetlisty symbol zaczął pulsować, a wokół całej stacji rozległ się mechaniczny, nieziemski głos: "Wybraliście ścieżkę mocy. Przyszłość miasta zależy od waszych decyzji. Przygotujcie się na próbę." Troje młodych ludzi spojrzało po sobie z niedowierzaniem, gdy powietrze zgęstniało, a cienie powoli zaczęły się z nich wyłaniać…