W samym środku wielkiej, zielonej łąki stał sobie Warzywniak Pana Buraczka. Warzywniak był kolorowy jak kredki w pudełku, a pachniało tam świeżością i troszeczkę śmieszkiem. Wśród wszystkich warzyw mieszkały marchewki: mama Marchewka, tata Marchew i trójka ich dzieci – Lila, Borys i mały Rysio. Rysio miał zawsze pomarańczową czapeczkę i wiecznie uśmiechniętą buzię. Uwielbiał psocić, robić figle i wymyślać dowcipy, a jego ulubionym zajęciem było turlanie się po warzywniakowej podłodze, aż marchewkowe liście fruwały na wszystkie strony. Pewnego ranka cała marchewkowa rodzina obudziła się, gdy usłyszała jakiś dziwny hałas. Coś po cichutku chichotało w skrzynce z rzodkiewkami. Rysio od razu nadstawił ucha i wskoczył na skrzynkę jednym susem. – Co się tutaj tak śmieszkuje? – spytał, zaglądając do środka. Ale w skrzynce nie było nikogo... tylko rzodkiewka Romek patrzyła na niego z szeroko otwartymi oczami. – Rysio, widziałeś może, kto mi dziś w nocy pomalował wąsy na zielono? – zapytała Romek z przejęciem. Marchewki roześmiały się na całego. Nawet Pan Buraczek, który właśnie mył ogórek, parsknął śmiechem! Ale Rysio poczuł w brzuchu motylki: kto pomalował rzodkiewkowe wąsy, jeśli nie on? W tym samym momencie z tyłu warzywniaka dało się słyszeć śmieszne plumkanie, a zaraz potem – głosik ogórka Gustawa: – Hej, czy ktoś widział moje okulary? Przed chwilą były tu, a teraz są... ogórkowe! Marchewkowa rodzina stanęła w kółku i przyglądała się sobie nawzajem. Co tu się dzieje? Wszystkie warzywa zaczęły rozmawiać, opowiadając o dziwnych i śmiesznych sprawach, które przydarzyły się ostatniej nocy. Lila zauważyła, że jej marchewkowy ogonek zamienił się w miks sałatowy, a Borys odkrył, że jego marchewkowe spodnie... są ogórkowe! Rysio poczuł, jak po wąsikach przebiega mu dreszcz ekscytacji. Właśnie wtedy zza kosza z pomidorami dobiegł ich cichy, chichoczący dźwięk. Rysio zrobił wielkie oczy... Co tam się kryje?