Na dworze padał deszcz od samego rana. Ola siedziała pod stołem, przykryła go kocem. Budowała mały namiot dla siebie i Misia. Mama parzyła herbatę w kuchni, a kot drzemał. Krople stukały w szybę jak ciche bębny. Nagle dłoń Oli dotknęła czegoś zimnego, metalowego. Pod dywanem była okrągła klapka z kółkiem. Nie widziała jej nigdy, choć znała ten kąt. Ola pociągnęła kółko i klapka się otworzyła. Z dziury pachniało sosnami, mchem i ciastem. W środku świecił krąg jak lustro na wodzie. Na brzegu tańczyły małe litery, jak świetliki. Ola wsunęła głowę pod stół, serce biło szybciej. Usłyszała daleko dzwonki i ciche wołanie o pomoc. — Halo, kto tam jest? — szepnęła Ola. Krąg poruszył się i pokazał las z niebieskim niebem. Po drugiej stronie ktoś machnął do niej małą dłonią. Kółko błysnęło, koc zsunął się, klapka otworzyła się szerzej. Ola wciągnęła powietrze i wyciągnęła rękę w stronę...