Na skraju lasu mieszka jeżyk Tolek. Nosi mały plecak i żółtą latarkę. Lubi nocne spacery po polanie. Sowa Mela i zając Fik to jego przyjaciele. Dziś wieje wiatr i trawa szumi. Pod starym dębem Tolek zauważa nowe ślady. Małe łapki znaczą mokrą ziemię wszędzie. Ślady świecą jak krople rosy. Prowadzą prosto do pnia dębu. W korze widzi okrągłe drzwiczki z patyków. Na klamce ktoś zawiesił srebrne piórko. Piórko delikatnie drży na wietrze. Tolek puka trzy razy: tup, tup, tup. "Nikogo?" szepcze Fik i zadziera uszy. Mela przechyla głowę i mówi: "Słyszę dzwonek". Z wnętrza dobiega cichy szelest i chichot. Latarka Tolka mruga, jakby się bała. Drzwiczki trzeszczą i uchylają się odrobinę. Ze środka wypływa złote światło. Ktoś stawia krok tuż za progiem...