W miasteczku Podgórki stał stary zegar słoneczny. Dzieci bawiły się tam po szkole codziennie. Hania nosiła plecak w kształcie gwiazdy. Jej brat, Olek, miał lupę i mapę. Za zegarem rósł krzak z błękitnymi jagodami. Pod krzakiem leżał kamień jak wielkie jajko. Hania dotknęła kamienia i poczuła ciepło. Olek przyłożył lupę i mruknął cicho. „To nie jest kamień, Haniu, to jajo.” Słyszę głośne stukanie z samego środka. Nagle jajo poruszyło się i stuknęło mocniej. Krzak zaszeleścił, a jagody spadły na trawę. Niebo zrobiło się różowe jak wschód z obrazka. Z zegara słonecznego wysunął się cień w kształcie smoka. Cień stanął obok jajka i powąchał powietrze. Hania ścisnęła dłoń Olka bardzo mocno. „Jeśli to prawdziwy smok, co zrobimy teraz?” Jajo pękło, a coś zabłysło między skorupkami.