Za wioską Zuzi rozciągał się Łąkowy Las. Dziewczynka uwielbiała chodzić między wysokimi drzewami, szukać kolorowych motyli i słuchać śpiewu ptaków. Pewnego ranka, gdy słońce było jeszcze nisko, Zuzia zauważyła na ścieżce ogromne, zielone odciski łap. Nigdy wcześniej takich nie widziała! Podążając za tajemniczymi śladami, dotarła do ukrytej polanki. W samym jej środku stał... zielony smok! Nie był straszny, jak w bajkach – miał miękkie futerko na szyi, wielkie oczy i nosił na głowie błyszczącą czapkę z listków. – Cześć, mała Zuziu! – zawołał smok łagodnym głosem. – Nazywam się Pomruk. Bardzo potrzebuję twojej pomocy. Z lasem dzieje się coś dziwnego. Kwiaty przestają pachnieć, a ptaki zapomniały, jak śpiewać. Może razem uda nam się to zmienić? Zuzia była zaskoczona i trochę się bała, ale wiedziała, że takie przygody nie zdarzają się codziennie. Wzięła głęboki oddech, poprawiła plecak i ruszyła za Pomrukiem w głąb lasu. Minęli strumyki, przeskoczyli przez zwalone drzewo i dotarli do wielkiej, starej jaskini. W jej wnętrzu coś cicho świeciło... Nagle usłyszeli dziwne szmery. Pomruk zatrzymał się, a Zuzia mocniej ścisnęła kieszonkową latarkę. Przed nimi, w blasku ciepłego światła, pojawiło się coś, czego żadne z nich nie widziało nigdy wcześniej...