Na strychu u babci Zuzia znalazła stary, piękny zegar. Miał złociste wskazówki i błyszczące kamyczki wokół tarczy. Zuzia ostrożnie dotknęła jednej z nich – nagle zegar zaczął tykać szybciej i szybciej a strych zawirował wokół niej jak karuzela. Kiedy wir ucichł, Zuzia otworzyła oczy. Była na środku wielkiej łąki, a zamiast zwykłego nieba nad głową świeciły trzy słońca! Nagle usłyszała cichy głosik: – Hej! Kim jesteś? Zuzia rozejrzała się i zobaczyła przed sobą małego chłopca w dziwnym kapeluszu, który trzymał w ręce… malutkiego dinozaura! Chłopiec uśmiechnął się szeroko i zapytał: – Przyszłaś z przyszłości? Czy wiesz, jak wrócić do domu? Zanim Zuzia zdążyła odpowiedzieć, trawa wokół nich zaczęła się poruszać i coś wielkiego zaczęło się do nich zbliżać…