Zuzia mieszkała z rodzicami w małym domku na końcu spokojnej ulicy. Za domem był stary ogród, pełen zielonych krzaków, kolorowych kwiatów i pachnących ziół. Zuzia bardzo lubiła bawić się pod jabłonią razem ze swoim kotem Puszkiem. Pewnego popołudnia, gdy słońce już robiło się pomarańczowe, Zuzia zobaczyła coś niezwykłego. Za krzakiem bzu pojawiła się wąska, wijąca ścieżka, której nigdy wcześniej nie widziała. Puszek zamiauczał cichutko i wskoczył na ścieżkę. "Poczekaj na mnie!" – zawołała Zuzia i pobiegła za nim. Ścieżka prowadziła głęboko w głąb ogrodu, między wysokie paprocie i wielkie liście kapusty. Kiedy dziewczynka przeszła pod gałęzią jabłoni, nagle poczuła na policzku lekki podmuch wiatru pachnącego słodkimi malinami. Za kolejnym zakrętem Zuzia stanęła jak zaczarowana. Przed nią rozciągała się polana pełna błyszczących kwiatów, których płatki mieniły się wszystkimi kolorami tęczy. Pośród kwiatów tańczyły malutkie świetliste stworki. Jedna z nich podleciała bliżej i uśmiechnęła się do Zuzi. Zuzia uklękła i wyciągnęła rękę do kwiatka, który świecił najjaśniej. Puszek otarł się o jej nogę i spojrzał na nią wielkimi oczami. W tym samym momencie kwiat nagle rozłożył płatki jeszcze szerzej i rozbłysł jasnym światłem. Co się stanie, jeśli Zuzia go dotknie? Czy ogród nadal będzie taki sam? A może czeka ją zupełnie nowa przygoda?