Zuzia była ciekawską dziewczynką, która mieszkała na skraju wielkiego, zielonego lasu. Każdego dnia słuchała śpiewu ptaków i obserwowała, jak lisek przemyka między drzewami. Pewnego ranka, kiedy słońce jeszcze leniwie wychodziło zza chmur, Zuzia zauważyła coś niezwykłego. Na mchu, niedaleko wielkiego dębu, migotało kolorowe światełko. Zuzia przykucnęła. Czy to magiczna wróżka? Czy może ktoś inny? Nagle z krzaków wyskoczył biały króliczek z niebieską kokardką. "Cześć, Zuzio!" – powiedział, mrugając jednym okiem. "Potrzebuję pomocy. Dziś w nocy w lesie pojawiły się Zaczarowane Drzwi. Tylko ktoś odważny może przez nie przejść!" Zuzia przytuliła króliczka i razem ruszyli przez gąszcz paproci. Mijali kwiaty, które świeciły jak gwiazdy, i słyszeli śmiech ukrytych elfów. Kiedy dotarli do małej polanki, zobaczyli niezwykłe drzwi – były pokryte złotymi gwiazdkami i srebrnymi listkami. Nagle drzwi zaczęły się powoli otwierać, a zza nich wyjrzało coś, czego Zuzia i króliczek nigdy wcześniej nie widzieli...