W małym miasteczku, tuż obok placu zabaw, mieszkała wesoła dziewczynka o imieniu Zuzia. Miała rude warkoczyki i ogromne okulary, przez które często wszystko widziała na niebiesko. Zuzia uwielbiała biegać po parku razem ze swoim pieskiem Pączkiem. Pączek był mały, puszysty i zawsze miał ochotę na zabawę. Pewnego pochmurnego poranka Zuzia zauważyła coś dziwnego pod starym dębem. To był niebieski parasol w żółte grochy, ale... stał zupełnie sam, wbity w ziemię uchwytem do góry! Zuzia zawołała Pączka: – Pączku! Zobacz, jaki śmieszny parasol! Piesek podskoczył i natychmiast obwąchał parasol. Parasolka nagle się otworzyła, machając Zuzce jak wielkie niebieskie skrzydło. Nagle pojawił się wiatr, który poderwał parasol razem z Pączkiem! Zuzia złapała za rączkę i… już po chwili wszyscy troje wirowali w powietrzu, kręcąc się coraz wyżej i wyżej nad parkiem. Pączek szczekał z radości, a dookoła nich fruwały jesienne liście. Za chwilę zobaczyli coś bardzo dziwnego nad stawem: na ławce siedziała kaczka w okularach przeciwsłonecznych i czytała gazetę! Z parasola rozległ się śmieszny głos: – Kto pierwszy zobaczy latające lody? Ale zanim Zuzia zdążyła odpowiedzieć, poczuła, że parasol zaczyna wirować jeszcze szybciej i... wtedy nagle coś niespodziewanego pojawiło się na niebie przed nimi...