Zuzia uwielbiała biegać po swoim ogrodzie i wyobrażać sobie, że jest odkrywczynią. Pewnego dnia, gdy szła za dużym motylem, zauważyła coś dziwnego – małe, błyszczące drzwi ukryte za krzakiem porzeczek. Drzwi były kolorowe, a na klamce wisiał srebrny klucz. Zuzia ostrożnie otworzyła drzwi i... aż zamarła z wrażenia! Po drugiej stronie zobaczyła pływające chmury, tęczowe mosty i latające kotki z białymi skrzydłami. Zuzia postawiła stopę na puszystej chmurce i poczuła, że leci! Nad jej głową przeleciał uśmiechnięty smok, a w oddali zamachała do niej czapla w kapeluszu. Zuzia była zachwycona – nigdy jeszcze nie widziała tak magicznego świata. Nagle z chmur wyłonił się tajemniczy cień i ktoś szepnął jej do ucha: "Czy odważysz się pójść dalej?" Zuzia wstrzymała oddech i spojrzała przed siebie, ciekawa, co ją czeka...