Zosia miała siedem lat i mieszkała w małym domku na końcu ulicy Kwiatowej. Najbardziej na świecie lubiła przebierać się za bohaterów i bawić ze swoim kotem, Plamką. Pewnego ranka, kiedy Zosia szykowała się do przedszkola, w jej szafie wydarzyło się coś dziwnego. Na samym wierzchu leżała nowa, błyszcząca peleryna. Wyglądała zupełnie jakby czekała tylko na nią! Zosia zarzuciła pelerynę na ramiona i… zniknęła! Plamka zamiauczała przestraszona. Zosia spojrzała na swoje ręce, ale ich nie widziała! Była bardzo zdziwiona i trochę przestraszona, ale też bardzo zaciekawiona, co jeszcze potrafi ta magiczna peleryna. Wyszła cichutko z pokoju i zobaczyła, że nikt jej nie widzi. Przeszła obok swojego brata, który właśnie szukał swoich kapci. „To naprawdę działa!” — pomyślała Zosia. Co teraz powinna zrobić? Kogo odwiedzić jako niewidzialna superbohaterka? Nagle usłyszała tajemniczy hałas dochodzący z ogrodu. Czy powinna tam zajrzeć? Czy może właśnie czeka tam wielka przygoda? Zosia ostrożnie ruszyła w stronę drzwi, czując, że zaraz wydarzy się coś niesamowitego…