Ola i jej młodszy brat Franek spędzali wakacje u babci Zosi na wsi. Babcia miała największy ogród na całej ulicy. Były tam pachnące maliny, ławka pod starym dębem i mnóstwo kolorowych motyli. Ale najbardziej niezwykłe było wnętrze domu babci. Pewnego deszczowego popołudnia, kiedy burza głośno dudniła za oknem, babcia zaproponowała dzieciom wspólne przeglądanie strychu. Ola i Franek bardzo się ucieszyli, bo strych pełen był zagadkowych przedmiotów: starych gier, książek, zapomnianych lalek i czapek. W kącie, pod stertą pudeł, Ola znalazła stary zegar z wahadłem. Był cały zdobiony złotymi gwiazdkami, a na jego tarczy widniały dziwne znaczki zamiast cyfr. Kiedy dzieci dotknęły wskazówki zegara, usłyszały ciche tykanie, a nagle cały strych zaczął się rozświetlać błękitnym światłem. Franek chwycił Olę za rękę. - Co się dzieje? - zawołał przestraszony. Nagle wszystko zawirowało. Po chwili dzieci stanęły w zupełnie innym miejscu. Była to ta sama wiejska droga, ale zamiast samochodów jechał nią dziwny wóz zaprzężony w konie. Dom babci wyglądał zupełnie inaczej, a wokół chodziły dzieci w staromodnych ubraniach. Ola i Franek wymienili zdziwione spojrzenia. Czy to możliwe, że przenieśli się do dawnych czasów? I czy odnajdą drogę powrotną do babci Zosi? Nagle usłyszeli śmiech i szybkie kroki zbliżających się dzieci…