Pewnego słonecznego popołudnia Basia razem ze swoim puszystym kotkiem Leo bawiła się w ogrodzie. Nagle Leo zaczął miauczeć i kopać w ziemi pod wielkim dębem. Basia przykucnęła i zauważyła coś niesamowitego: mały, srebrny klucz błyszczący jak gwiazda. Gdy tylko Basia wzięła klucz do ręki, usłyszała cichutki szum, jakby ktoś szeptał jej do ucha: „Ten klucz otwiera bramę do Krainy Chmur”. Dziewczynka spojrzała na Leona, a kociak poruszył ogonkiem, jakby rozumiał każde słowo. Pod drzewem pojawiły się drobne, srebrzyste schodki prowadzące do nieba! Basia i Leo szybko wspięli się po nich aż do puszystej, białej bramy. Wokół unosiły się błękitne chmurki, a z daleka słychać było wesołą muzykę. Basia uniosła srebrny klucz, żeby otworzyć bramę... Ale wtedy zza chmur wybiegł dziwny cień! Ktoś lub coś pilnowało wejścia do Krainy Chmur...