W pewien słoneczny dzień Zosia i jej młodszy brat Franek bawili się w parku. Pod wielkim, starym dębem bawili się w chowanego. Gdy Zosia schowała się za grubym pniem drzewa, nagle zauważyła coś błyszczącego pod liściem. To była mała, złożona kartka papieru! Bez wahania pokazała ją Frankowi. Na kartce narysowana była mapa z liniami i strzałkami prowadzącymi prosto do starego dębu. Obok narysowano klucz i małą gwiazdkę. Zosia spojrzała w górę, a potem na brata: "Myślisz, że coś tu jest ukryte?" – zapytała z szelmowskim uśmiechem. Franek aż podskoczył z radości: "Na pewno! To na pewno mapa do skarbu!" Dzieci zaczęły dokładnie oglądać korę drzewa, dotykać dziupli i zaglądać między korzenie. Nagle... coś cicho zaszurało w środku dębu. Zosia i Franek spojrzeli na siebie z szeroko otwartymi oczami. Co takiego mogli znaleźć w starym dębie? Czy naprawdę czeka tam na nich tajemniczy skarb? Cichutko, z zapartym tchem, dzieci zbliżyły się do dziupli…