Basia i Franek byli najlepszymi przyjaciółmi. Każdą sobotę spędzali razem w starym parku, gdzie rosły ogromne kasztanowce i stukały dzięcioły. Pewnego dnia, gdy słońce świeciło wyjątkowo mocno, dzieci zauważyły coś niezwykłego: tuż za krzakiem porzeczek pojawiła się wąska ścieżka, której nigdy wcześniej tam nie było. Zaintrygowani, weszli na Świetlistą Alejkę. Na każdym kamyku ścieżki migotały inne kolory: żółty jak radość, niebieski jak spokój, czerwony jak złość i zielony jak zazdrość. Gdy Basia skakała z kamienia na kamień i śmiała się głośno, kamienie błyszczały żółto. Franek, który był trochę przestraszony, widział pod sobą kamyki świecące lekkim fioletem. "Patrz, te kolory zmieniają się, gdy czujemy coś innego!" – zawołała Basia. "To pewnie jakieś zaczarowane miejsce!" Franek poczuł dreszczyk emocji. Nagle tuż przy rozwidleniu ścieżki pojawił się nowy kamień. Mienił się szaro-srebrnym blaskiem, jakiego żadne z nich nigdy nie widziało. Dzieci zatrzymały się, patrząc z niedowierzaniem. Franek poczuł ścisk w brzuchu, a Basia nagle zrobiła się bardzo cicha. Wokół panowała cisza, jakby cała aleja wstrzymała oddech. Co się stanie, jeśli staną razem na tym nowym, szaro-srebrnym kamieniu?