Kosmiczna Stacja Badawcza Eden-7 dryfowała powoli po orbicie wokół błękitnej planety Gliese 104b. Wśród rozległych korytarzy, pełnych cichych, elektrycznych pomruków, Lena przemierzała ścieżki prowadzące do szklarni. Była najmłodszą botaniczką w załodze i po cichu uważała Eden-7 za dom — tu dorastała i tu poznawała cuda obcych światów bez opuszczania metalowych ścian stacji. Szklarnia była jej ulubionym miejscem. Chociaż temperatura i wilgotność były tu zawsze ściśle kontrolowane, Lena czuła się wśród roślin jak w prawdziwym lesie. Sztuczne słońce świeciło na różnokolorowe liście, a kiełkujące pąki delikatnie pulsowały od środków odżywczych. Tej nocy Lena miała dyżur sama. Gdy przechodziła wzdłuż rzędów egzotycznych kwiatów, jej uwagę przykuła szklana kula, w której hodowano najnowszy okaz — „Vita Lucida”, roślinę zebrana podczas ostatniej wyprawy na planetę Irius. Do tej pory kiełkowała powoli, jednak dziś... coś się zmieniło. Delikatne pędy wijące się wokół wnętrza kuli błyszczały wewnętrznym światłem, którego wcześniej nie było. Lena pochyliła się, by lepiej się przyjrzeć, gdy nagle kula rozbłysła oślepiająco. Ulotny cień przemknął za jej plecami. Lena odwróciła się gwałtownie, ale poza szeregiem gigapaproci nie dostrzegła nikogo. Na ekranie kontrolnym zamigotał alarm: nieznane zmiany w atmosferze szklarni. Czujniki wykazały wzrost poziomu nieznanych cząstek, a lampki na panelach zaczęły pulsować czerwienią. W tej samej chwili z zakamarka pomiędzy inkubatorami Lena usłyszała dziwny, cichy szept — nie słyszała go nigdy wcześniej. Przebiegł ją dreszcz. Przecież powinna być tu zupełnie sama... Stanęła nieruchomo, wsłuchując się w szmer, który wydawał się pulsować w rytm bicia jej serca. Chwyciła za podręczny skaner i przybliżyła się powoli do miejsca, z którego dobiegał dźwięk. Sztuczny księżyc rzucał srebrzyste światło, wydłużając cienie roślin na ścianach szklarni. Nagle światło zamigotało, a Lena poczuła delikatny powiew lodowatego powietrza na karku. Gdy dotarła do inkubatora, spojrzała w dół i zobaczyła coś, co na zawsze mogło zmienić jej spojrzenie na życie we wszechświecie — dokładnie w tym momencie wszystkie światła w szklarni gwałtownie zgasły, a stacja zatrzęsła się od nieznanego impulsu energii...