Kiedy tego lata słońce znów zalało brukowane uliczki Starego Miasta, Lena, Maks i Bartek już planowali kolejną przygodę. Wakacje w mieście wydawały się nudne, dopóki Bartek nie wpadł na trop czegoś niezwykłego. Podczas wędrówki przez ruiny starej fabryki cementu, przypadkiem odsunął kawałek pordzewiałej blachy, pod którą ukryty był żeliwny właz. Pęknięcie w betonie pozwalało dostrzec ciemność kryjącą się pod ziemią. – Zobaczcie to! – zawołał, machając ręką, by przyjaciele podeszli bliżej. Lena z lekką niepewnością zerknęła do środka. Maks, jak zwykle pierwszy do działania, już klęczał przy krawędzi, świecąc latarką z telefonu. – Wygląda na jakiś stary tunel – stwierdził, próbując dosięgnąć nogą stopni zardzewiałej drabiny. Tego dnia powietrze pod brzuchem miasta pachniało kurzem, wilgocią i... czymś jeszcze, czego żadne z nich nie potrafiło nazwać. Po krótkiej naradzie cała trójka zdecydowała się wejść do środka, uzbrojona w latarki, butelki wody i notes Leny, którą zawsze fascynowały opuszczone miejsca. Drabina skrzypiała groźnie, ale wytrzymała ciężar kolejnych dzieciaków, aż w końcu ich buty stuknęły o betonową podłogę. Tunel ciągnął się daleko przed nimi, ściany pokrywały wyblakłe rysunki i stare napisy. Lena skrupulatnie notowała wszystko, co zwróciło jej uwagę. W pewnym miejscu natknęli się na niewielką wnękę, w której zardzewiały zegarek wskazywał niewłaściwą godzinę, choć wydawało się, że ktoś niedawno musiał go przewrócić. Maks skierował światło latarki w głąb odnogi korytarza. – Hej, patrzcie tam! – wyszeptał, pochylając się nad czymś, co wyglądało jak fragment rozbitego lustra. Gdy Lena schyliła się, jej własna twarz odbiła się w pękniętym szkle, ale za nią dostrzegła coś jeszcze – czyjś cień, poruszający się w głębi tunelu. Nagle z głębi rozległ się odległy dźwięk, jakby metal ciągnął się po betonie. Wszyscy zamarli, a serca zaczęły bić szybciej. Bartek złapał Lenę za rękaw. – Ktoś tu jest... Otwór tunelu prowadził głębiej, gdzie światło latarki nie sięgało. Przyjaciele spojrzeli na siebie – zawahanie mieszało się z ekscytacją. Co ukrywało się w ciemności? Czy powinni iść dalej?