Tosia bardzo lubiła odwiedzać babcię, bo w jej domu zawsze można było znaleźć coś ciekawego. Pewnego dnia, gdy deszcz bębnił w okna, Tosia poszła na strych. Strych był pełen skrzyń i pudeł, ale najbardziej przyciągała uwagę jedna rzecz – stara, drewniana szafa. Była pomalowana w niebieskie gwiazdki i złote księżyce. Tosia nigdy wcześniej jej nie widziała. Podeszła bliżej i dotknęła chłodnych drzwiczek. Nagle usłyszała jakby cichutkie: „Wejdź do środka!”. Tosia rozejrzała się, ale nikogo nie było. Zaciekawiona ostrożnie otworzyła szafę. W środku zamiast ubrań zobaczyła błyszczące światełka, wirujące jak świetliki. Tosia wzięła głęboki oddech i weszła do środka. Nagle poczuła, że podłoga pod jej stopami zaczęła się lekko trząść, a wokół rozbrzmiewał śmiech i cichutkie szepty. Tosia zawołała: „Halo, czy jest tu ktoś?” Wtedy zza świateł wyłoniła się mała, szmaragdowa żabka, która machała do niej łapką. Tosia chciała już zapytać, dokąd prowadzi ta niezwykła szafa, gdy nagle coś zaczęło się dziać. Światło w środku zrobiło się jeszcze jaśniejsze, a drzwi za nią powoli się zamykały…