Za wioską Zosi rozciągał się zielony las, do którego dzieci rzadko zaglądały. Pewnego poranka Zosia, z małym plecakiem i ulubionym misiem, postanowiła pójść na spacer ścieżką, której jeszcze nie znała. Wśród wysokich drzew usłyszała cichutki śmiech i dźwięczny śpiew. Z każdym krokiem dochodziła do miejsc, gdzie trawa była bardziej miękka, a promienie słońca zatańczały na listkach. Nagle, pod wielkim dębem, Zosia zobaczyła stary, drewniany mostek nad srebrzystym strumykiem. Na mostku stały maleńkie istotki w kolorowych czapkach. Były to elfy! Jeden z nich pomachał do Zosi: – Chodź, nie bój się! Szukamy kogoś bardzo odważnego! Zosia podeszła bliżej, czując coraz większą ciekawość. Elfy otoczyły ją i szeptały coś tajemniczego. Wskazały na koniec mostku, gdzie rosła ogromna, błękitna lilia. – Tam ukrywa się coś niezwykłego. Ale nikt dotąd nie odważył się tam zajrzeć... – powiedział zielony elf. Zosia zrobiła ostrożny krok na mostek. Drzewka szumiały głośniej. Czy odważy się podejść do błękitnej lilii i odkryć jej sekret?