Pewnego deszczowego popołudnia Zosia siedziała w swoim pokoju i układała misie na półce. Nagle coś zamigotało w głębi szafy. Dziewczynka z ciekawością podeszła bliżej i zobaczyła na ścianie szafy małe, niebieskie drzwi, których nigdy wcześniej tam nie było. Drzwi leciutko się poruszały, a spod nich wydobywało się ciche brzęczenie, jakby ktoś po drugiej stronie szeptał jej imię. Zosia wzięła głęboki oddech, dotknęła zimnej, niebieskiej klamki i ostrożnie uchyliła drzwi. Po drugiej stronie zamiast tylnej ściany szafy rozciągała się łąka pełna dziwnych, kolorowych grzybków, które świeciły w ciemności jak lampki. Po łące biegały stworzenia przypominające króliki, ale każdy z nich miał na plecach maleńkie skrzydełka. — Ojej, czy to sen? — szepnęła Zosia, przecierając oczy. Wtedy usłyszała delikatny głosik: — Czekaliśmy na ciebie, Zosiu! Dziewczynka postawiła stopę na miękkiej trawie i poczuła, jak jej serce szybciej bije. Czy powinna przejść przez drzwi? Co czeka ją w tym dziwnym, błyszczącym świecie?