Antek miał sześć lat i bardzo lubił czytać książki o dalekich krajach i czarodziejskich przygodach. Pewnego deszczowego popołudnia, kiedy mama kazała mu posprzątać pokój, Antek odkrył coś niezwykłego. Za stosikiem starych puzzli, na dnie wielkiej szafy, znalazł małe, okrągłe drzwi. Były nie większe niż talerz, a na środku miały złotą klamkę. Antek najpierw pomyślał, że to tylko naklejka, ale kiedy dotknął klamki, drzwi uchyliły się cichutko. Zza nich powiało ciepłym wiatrem i dało się usłyszeć śmiech... ale to nie był śmiech brata ani mamy! Ze środka drzwi migały kolorowe światełka. Antek spojrzał jeszcze raz na pokój, po czym bardzo ostrożnie wsunął głowę przez drzwi. Po drugiej stronie nie było ubraniowej półki, tylko łąka pełna błękitnych traw i drzew z cukrową watą zamiast liści. Po trawie skakały małe, fioletowe króliczki, a w oddali tańczyły latające baloniki. Antek usłyszał głosik: – Cześć! Kim jesteś? Ale zanim zdążył odpowiedzieć i zobaczyć, kto do niego mówi, coś cicho zaszumiało za jego plecami... Co to mogło być?