Antek bardzo lubił swój pokój, bo miał w nim dużo książek, klocków i misia Edka. Pewnego deszczowego popołudnia, kiedy układał klocki pod biurkiem, nagle zauważył coś dziwnego. Tam, gdzie zawsze była gładka ściana, pojawiły się malutkie, okrągłe drzwi! Były nie większe od szkolnego zeszytu i miały złoty kluczyk w zamku. Antek przytulił Edka mocniej i zawołał cicho: – Edek, zobacz! Skąd się tu wzięły te drzwi? Nikt mu nie odpowiedział, ale misiu jakby uśmiechnął się pod wąsem. Antek poczuł łaskotanie w brzuchu – to była mieszanka ciekawości i odrobiny strachu. Wyciągnął kluczyk i powolutku włożył go do zamka. Klik! Drzwi otworzyły się z cichutkim skrzypnięciem. Za drzwiami była mglista poświata i kolorowe światło. Antek przysunął się bliżej. Nagle usłyszał czyjś szept: – Ciii... Tylko cicho! Co kryje się za tajemniczymi drzwiami? Czy Antek odważy się tam zajrzeć? Co się stanie, gdy przekroczy próg portalu?...