Pewnego deszczowego popołudnia Basia postanowiła wybrać się do biblioteki razem ze swoim futrzastym przyjacielem, kotkiem Migdałem. Migdał cichutko stąpał za dziewczynką, zaglądając w każdy zakamarek. Wśród wysokich regałów i pachnących książek nagle coś przykuło uwagę Basi. W kącie, za wielką żółtą zasłoną, znajdowały się małe niebieskie drzwi, których Basia nigdy wcześniej nie widziała. — Migdał, patrz! — szepnęła zaciekawiona. Kotek zamiauczał cicho, jakby zgadzał się z Basią. Drzwi miały złotą klamkę i drobne, kolorowe gwiazdki na ramie. Basia poczuła lekkie łaskotanie w brzuchu. Czy te drzwi prowadzą do ukrytej sali pełnej nowych książek? Dziewczynka delikatnie dotknęła klamki. Nagle drzwi rozbłysły jasnym światłem, a zza nich dobiegł odgłos śmiechu i cichutkie szeleszczenie liści. Migdał wskoczył Basi na ramię, gotowy na przygodę. Basia wzięła głęboki oddech, popatrzyła na kotka i… powoli otworzyła tajemnicze drzwi. Po drugiej stronie zobaczyła coś niesamowitego…