Franek mieszkał w małym domku przy skraju kolorowego lasu. Każdego dnia razem ze swoim wesołym pieskiem Pikusiem wybierali się na długie spacery wśród drzew. Pewnego słonecznego poranka, gdy rosa błyszczała na trawie, Franek zauważył, że Pikuś węszy coś ciekawego pod starym, wielkim dębem. — Co tam masz, Pikuniu? — zapytał Franek, podbiegając bliżej. Pikuś szczekał radośnie, a jego nosek prawie dotykał ziemi. Pod dębem leżał dziwny, drewniany klucz, cały pokryty liśćmi i kawałkiem pajęczyny. Franek podniósł klucz i spojrzał na niego z zachwytem. Był ciężki i stary, a na rączce miał wyryty mały rysunek ptaka. — To musi być magiczny klucz! — zawołał chłopiec. Nagle zauważył, że niedaleko dębu, wśród korzeni, pojawiły się drzwi, których nigdy wcześniej nie widział! Były malutkie, ledwo widoczne w mchu, i miały dokładnie taki sam rysunek ptaka, jak ten na kluczu. Franek serce zabiło szybciej. Razem z Pikusiem spojrzeli na siebie i powoli podeszli bliżej. Czy odważą się otworzyć tajemnicze drzwi? Co może kryć się w środku?...