W samotni stojącej głęboko w lesie, świećcał się ciepły ogniskowy blask. W środku samotni siedział młodzieniec o imieniu Eliasz. W samotni tej mieszkał samotnie, a jego jedyną towarzyszką była ciekawość, która nieustannie go pchała do odkrywania nowych tajemnic leśnej głuszy. Pewnego wieczoru, Eliasz natknął się na niezwykły przedmiot - starą, wysłużoną skrzynię, którą znalazł pogrążoną w mchu i porośniętą grzybami. Nie była to zwykła skrzynia, bo gdy tylko Eliasz chciał ją otworzyć, skrzynia zaczęła mówić. 'Kim jesteś?', zapytała skrzynia donośnym, rozbrzmiewającym głosem, który był równocześnie pełen niezwykłego ciepła. Eliasz, mimo zaskoczenia, postanowił odpowiedzieć: 'Jestem Eliaszem, mieszkańcem samotni w głębi lasu. A ty kto jesteś?' 'Doskonale cię znam Eliasz – mówiła skrzynia - ale moje prawdziwe imię... to jest coś, co musisz sam odkryć'. Eliasz zastanawiał się przez całą noc, jaka tajemnica może skrywać ta mówiąca skrzynia. W głowię krążyło mu wiele pytań - Kim ona jest? Jak znalazła się w tym lesie? Co kryje w swoim wnętrzu? Kiedy nastąpił świt, Eliasz, napędzany swoją nieskończoną ciekawością, postanowił zapytać skrzynię o jej prawdziwe imię. Wtedy, skrzynia zamiast odpowiedzi, odsłoniła przed nim niewielki otwór, który Eliasz mógł otworzyć. Wiedział, że to jest ten moment, w którym miał poznać prawdę...