Maja, Kuba i Artur, studenci trzeciego roku stomatologii, postanowili spędzić weekend nieco inaczej niż zwykle. Po intensywnych wykładach o chorobach przyzębia, namówili się nawzajem na małą wyprawę do opuszczonej kopalni pod miastem, znanej lokalnie jako Fluorowa Jaskinia. Legenda głosiła, że gdzieś głęboko w podziemiach ukryte są kryształy fluoru, które mogą nadać zębom blask jak żadne pasty na świecie. Jednak starsi mieszkańcy ostrzegali, że w ciemnościach czyhają "zębowe duchy" – istoty, które atakują tych, którzy zaniedbali szczotkowanie lub mają coś na sumieniu, jeśli chodzi o higienę jamy ustnej. Wyposażeni w latarki czołowe, szczoteczki soniczne i energetyczne batony, weszli do zimnej, wilgotnej kopalni. Korytarze były pokryte błyszczącym nalotem przypominającym osad nazębny, a w powietrzu unosił się niepokojący, miętowy zapach. Maja zatrzymała się przy półce skalnej, gdzie ktoś wyrył tajemniczy napis: "Przez dwie minuty i nie mniej... Trzymaj się zasad, a wyjdziesz cało." Kuba roześmiał się nerwowo i wyjął z plecaka pastę z fluorem, żartując, że nie zaszkodzi się przygotować. Jednak Artur zauważył, że ich telefony nagle przestały działać. Głębiej w korytarzu coś zamigotało – i pojawił się dźwięk jakby rytmicznego szorowania. Czy to echo ich własnych kroków, czy może naprawdę coś... coś czekało na tych, którzy zapomnieli o regularnych wizytach u dentysty? Nagle, z bocznego tunelu, rozległ się cichy szept: "Wypluj, jeśli chcesz przeżyć..."