W małej szkole na skraju lasu była kolorowa biblioteka pachnąca papierem i kredkami. Pewnego słonecznego poniedziałku Hania i Kuba weszli do niej razem z całą klasą. Pani Ela, ich uśmiechnięta nauczycielka, poprosiła dzieci, by wybrały książki na ciche czytanie. Hania zawsze wybierała książki o smokach, a Kuba uwielbiał te o dinozaurach. Tym razem oboje zauważyli na półce coś nowego: ogromną, bardzo starą księgę z zieloną okładką. Na okładce był złoty zamek i tajemnicze rysunki, które mieniły się w promieniach słońca. – Zobacz, Haniu! – szepnął Kuba. – Znam wszystkie książki tutaj, ale tej nigdy nie widziałem. Hania dotknęła księgi. Okładka była miękka jak mech, a obrazki jakby lekko się ruszały. Oboje spojrzeli na siebie i powoli otworzyli książkę. W środku były ilustracje kolorowych drzew, bajkowych postaci oraz mapa, która prowadziła… gdzieś w głąb biblioteki! Nagle z głębi sali usłyszeli cichy szelest. Spojrzeli na siebie szeroko otwartymi oczami. Czy ktoś jeszcze odkrył tajemniczą księgę? Gdy zbliżyli się do półki, z której ją wzięli, zauważyli, że jedna z książek lekko się porusza. Obok niej pojawiła się mała, ukryta szufladka, której nigdy wcześniej nie widzieli. Drzwi biblioteki cicho skrzypnęły... Hania i Kuba spojrzeli na siebie – co teraz zrobią?