Tego dnia Lena wracała ze szkoły wolniej niż zwykle. Deszcz, który od rana wisiał w powietrzu, w końcu zaczął padać, więc otuliła się ciasniej szalikiem. Właśnie mijała antykwariat na rogu ulicy, gdy zauważyła coś dziwnego: mężczyzna w długim płaszczu przyglądał się jej przez szybę, trzymając w dłoni niewielki, srebrzysty klucz. Uśmiechnął się tajemniczo i skinął głową, jakby czekał właśnie na nią. Lena poczuła dreszcz, ale ciekawość wygrała. Weszła do środka, a dzwonek zawiesił w powietrzu cichy, melancholijny dźwięk. Wnętrze pachniało kurzem i starą skórą, a półki uginały się od książek o tytułach, których nigdy nie widziała w żadnej księgarni. Mężczyzna podszedł bliżej, a jego ciemne oczy błyszczały w półmroku. – Ten klucz jest dla ciebie, Leno – powiedział, jakby to było oczywiste. – Otworzy tylko jedno drzwi. Znajdziesz je w domu, ale nie szukaj ich zwyczajnie. Patrz uważnie. Nie rozumiejąc zbyt wiele, wzięła klucz. Kiedy wróciła do mieszkania, rozpakowała go ukradkiem. Był ciężki, chłodny i zdobiony srebrzystym wzorem przypominającym pajęczynę. Lena długo chodziła po domu, aż w końcu jej wzrok padł na stare lustro w holu. Nagle srebrny klucz zadrżał w jej dłoni. Podniosła go wyżej, a jego odbicie w lustrze zamigotało jak tęcza w kropli wody. Z wahaniem dotknęła kluczem tafli szkła. Drgnęło, a powierzchnia lustra zaczęła falować. Lena przeszła na drugą stronę. Od razu poczuła, że znalazła się gdzie indziej. Wszystko wokół było znajome, ale… bardziej kolorowe, jakby ktoś nasączył świat czarodziejską farbą. Wokół niej rozciągały się korytarze pełne drzwi różnej wielkości, a z daleka dobiegał cichy śmiech i szepty. Nad wejściem wisiał drewniany szyld: “Szkoła po Drugiej Stronie Lustra”. Zanim zdołała zadać sobie pytanie, czy nie śni, usłyszała nagle głos za plecami: – Jesteś spóźniona na lekcję magii, Leno! – zawołała dziewczyna z zielonymi włosami, machająca jej z końca korytarza. Lena ruszyła w jej stronę, ale nagle drzwi wokół niej zaczęły się gwałtownie otwierać. Z jednych buchnęła mgła, z innych wysypały się świetliste motyle, a w ostatnim stanęła wysoka postać w płaszczu ze srebrnymi runami. Wszystko zaczęło wirować, a Lena poczuła, że właśnie teraz rozpoczyna się jej największa przygoda. Co kryje się za drzwiami i dlaczego klucz wybrał właśnie ją?