Gdy tylko przekroczył próg kamienicy przy ulicy Szmaragdowej, Szymon od razu poczuł dziwny dreszcz na plecach. Miał wrażenie, że dotknął go wiatr, choć okna były szczelnie zamknięte. Uśmiechnął się do swoich myśli: przeprowadzka do tego starego budynku była najlepszą decyzją, jaką podjął w tym roku. Do tej pory jego życie upływało przewidywalnie – praca, znajomi, weekendowe spotkania, wszystko pod linijkę. Teraz zdecydował się na zmianę: zamieszkać sam, w miejscu pełnym historii. Na klatce schodowej powitała go lekko zgorzkniała woń kurzu i starych książek. Sąsiedzi, których ledwo dostrzegł przez szparę w drzwiach, wydawali się niemal nierealni – cienie na tle światła ulicznych latarni. Szymon przeszedł do mieszkania numer 13, gdzie czekały na niego stare, chropowate ściany, skrzypiąca podłoga i... to niezwykłe lustro, które znalazł w sypialni. Lustro miało ramę z czerwonego drewna, rzeźbioną w kwieciste wzory, a tafla była nienaturalnie gładka i zimna w dotyku. Pod światłem lampki lśniła w nietypowy sposób, jakby pod powierzchnią kryło się coś więcej. Szymon przez kilka godzin krzątał się po mieszkaniu, rozpakowując kartony i ustawiając książki na półkach, ale wciąż kątem oka zerkał na lustro. Coś go do niego przyciągało – może fakt, że wyglądało na przedmiot z innego świata? Po północy, kiedy mieszkanie rozjaśniał już tylko cienki promień księżyca, Szymon usiadł naprzeciw lustra i przyjrzał się swojemu odbiciu. W pewnym momencie wydało mu się, że jego twarz się rozmywa, a w tle pojawia się czerwona mgła. Zamrugał i wszystko wróciło do normy. – Zmęczony jestem, to wszystko – mruknął do siebie, próbując się uśmiechnąć. Jednak nie potrafił oderwać wzroku od powierzchni szkła. Nagle usłyszał cichy szept, jakby ktoś stał tuż za nim. Przeszył go dreszcz. Lustro zadrgało, a po chwili na jego powierzchni zaczęły pojawiać się litery, wyryte jakby przez niewidzialną rękę: "Jeśli jesteś gotów zobaczyć prawdę, dotknij mojego serca." Pod ramą, dokładnie na samym środku, wyryto maleńkie serce. Szymon wstrzymał oddech. Usłyszał kroki na korytarzu i echo zza ściany, które wcale nie brzmiało jak zwykłe dźwięki mieszkańców... W jego głowie pojawiło się pytanie: czy odważy się sięgnąć do miejsca, którego magia mogła zmienić wszystko? Czy był gotów poznać tajemnice starej kamienicy, prawdziwą historię lustra i znaczenie szkarłatnego szeptu? Szymon wyciągnął dłoń, a serce pod palcami zapulsowało ciepłem. W tym momencie w lustrze pojawił się cień innej osoby – a może istoty – która patrzyła mu prosto w oczy. Czekała. On także czekał, niepewny, czy przekroczyć granicę rzeczywistości...