Wieczorem, gdy mgła schodziła z rzeki, Lena słyszała niski pomruk. Do domu w Nadbrzeżu docierał jak turlający się kamyk po blasze. Nikt inny go nie zauważał, ale Lena zapisywała godziny dokładnie. Wczoraj listonosz przyniósł kartkę z kluczem narysowanym jak plan tajemnicy. Na odwrocie widniały liczby, które wskazywały Starą Przeprawę promową dość dokładnie. W szkolnej bibliotece Lena ścisnęła kartkę i pokazała ją Jankowi. Janek, który łamał hasła do szkolnych komputerów, zmrużył oczy uważnie. Sprawdźmy mapy miasta sprzed budowy mostu, zanim znikną kolejne ślady. Na półce brakowało jednego tomu, a karta katalogowa była podarta. Bibliotekarka skinęła znacząco głową, jakby wiedziała, że szukają czegoś zakazanego. W starym roczniku znaleźli wzmiankę o Bractwie Drugiego Brzegu, bez dat. Po zmroku zeszli na nabrzeże, gdzie beton pamiętał kroki dawno zamilknięte. Rzeka pchała się pod most, a Stara Przeprawa trzeszczała, jakby oddychała. W barierce znaleźli metalową płytkę z grawerem identycznym jak na kartce. Pod płytką kryła się śruba, która ustąpiła po trzech niepewnych ruchach. Zapach rdzy uderzył w twarze, gdy uchylili wąski właz nad wodą. Schody schodziły jeszcze niżej, prowadząc do tunelu opatrzonego odpadającą farbą. Lena zapaliła latarkę w telefonie, a światło połknęły mokre cegły. Na ścianie ktoś narysował fale i znak róży, powtarzający kartkę. Z ciemności odezwało się bicie, nie zegara, raczej silnika ukrytego głęboko. Wtedy radio w kieszeni Janka zapiszczało, chociaż nie miało zasięgu. Usłyszeli trzynaście krótkich dźwięków, a potem cichy szept wypowiedział imiona. — Lena, Janek — powiedziało coś spod wody — jesteście spóźnieni o rok. Janek zamrugał, jakby próbował zrzucić z oczu krople zdumienia nagle. — To był alfabet Morse’a — wyszeptał — liczby brzmią jak daty spływu. Lena podniosła z podłogi przemoczony notes, pełen rozmazanych pieczątek przeprawy. Na pierwszej stronie widniał ten sam klucz, lecz z brakującą zębatką. Woda zaczęła sączyć się schodami, jakby tunel oddychał coraz szybciej. Za ich plecami zaklekotał mechanizm, a właz nad nimi zamknął się powoli. Światło latarki zadrżało i zatrzymało się na czymś, co właśnie wysuwało się z wody.