Basia właśnie skończyła układać swoje pluszaki na półce, gdy usłyszała delikatny szept. Rozglądała się po pokoju, ale nikogo nie widziała. Zdziwiona spojrzała na wielką, drewnianą szafę w kącie. – Basieńko… – rozległo się znowu, tym razem trochę głośniej. Czyżby to szafa do niej mówiła? Basia zrobiła krok do przodu i przyłożyła ucho do drzwi szafy. – Cześć! – powiedziała cichutko Basia. – Czy to ty mówisz? Szafa zaskrzypiała i nagle uchyliły się jej drzwi. Z wnętrza szafy wysunęła się rękawiczka w czerwone grochy. – Jestem Gabryś Rękawiczka, strażnik szafowych skarbów! – powiedziała z dumą rękawiczka. Julia Lalka mrugnęła do Basi ze swojego miejsca na półce. – Witaj w klubie rozgadanych przedmiotów! – zawołała wesoło. Nagle wszystkie rzeczy w pokoju zaczęły się lekko poruszać i chichotać. Basia aż usiadła z wrażenia na mięciutkim dywanie. Szafa rozsunęła drzwi szeroko, ukazując Basi tajemniczy, migoczący korytarz, jakiego nigdy wcześniej nie widziała. Po podłodze błyszczały złote gwiazdki, a daleko w głębi ktoś śpiewał cichą piosenkę. – Chodź, Basieńko! – powiedział Gabryś Rękawiczka. – Czeka nas niesamowita przygoda! Basia wzięła głęboki oddech i, prowadząc za rękę Julkę Lalkę, postawiła pierwszy krok do wnętrza szafy. W środku coś zamigotało jeszcze jaśniej i nagle... usłyszała dziwne stukoty i tajemnicze śmiechy, które rozchodziły się echem po korytarzu szafy. Co czekało Basię dalej? Czy odważy się pójść jeszcze głębiej i odkryć, kto śpiewa w oddali?