Siedmioletnia Zuzia miała w pokoju starą, dużą szafę. Każdej nocy szafa lekko skrzypiała, ale dziś odezwała się inaczej – cicho zapukała. Zuzia podeszła, uchyliła drzwi i zobaczyła, że z tyłu szafy pojawiły się malutkie, błyszczące drzwi. Były nie większe niż jej książka do kolorowania! Zuzia spojrzała do środka i poczuła delikatny powiew wiatru, choć przecież była w domu. „Ciekawe, dokąd prowadzą te drzwi?” – pomyślała. Usłyszała śmiech – cicho, jakby ktoś żartował po drugiej stronie. Przez szczelinkę mignęło coś kolorowego. Zuzia zobaczyła srebrny klucz leżący na półce obok – wcześniej go tam nie było! Zuzia mocno ścisnęła klucz i wsunęła go do zamka. Zamek kliknął i drzwi same się uchyliły. Ze środka zaczął wydobywać się złoty blask, a w powietrzu zawisły dziwne, wirujące motyle. Zuzia wzięła głęboki oddech i powoli wsunęła głowę przez tajemnicze drzwi... I nagle...