Był cichy, słoneczny poranek. Zuzia siedziała na podłodze w swoim pokoju i budowała wieżę z klocków razem ze swoim wiernym pluszowym kotkiem, Futerkiem. Nagle coś błysnęło pod jej biurkiem. Zaintrygowana, Zuzia podczołgała się bliżej i odkryła małą, drewnianą szufladę, której nigdy wcześniej tam nie widziała. Szuflada miała złotą rączkę w kształcie gwiazdki. Zuzia dotknęła jej delikatnie. Była zimna i pachniała wanilią. Futerko też się zaciekawił i przyłożył łapkę do szuflady. "Ojej, skąd się tu wzięłaś?" – szepnęła dziewczynka. Szuflada była zamknięta na maleńki, srebrny kluczyk, który wisiał tuż obok na niewielkim sznureczku. Zuzia spojrzała na Futerka i uśmiechnęła się szeroko. "Spróbujemy ją otworzyć?" – zapytała szeptem, jakby szuflada mogła ich usłyszeć. Ostrożnie przekręciła kluczyk. Szuflada powoli się wysunęła, a ze środka buchnęła jasna, migocząca poświata. W środku coś leżało, ale było przykryte fioletową chusteczką w żółte kropeczki. Zuzia i Futerko wymienili podekscytowane spojrzenia. Właśnie wtedy w pokoju rozległ się cichy chichot i... coś zaczęło się ruszać pod chusteczką!