W maleńkim, słonecznym pokoju Zosi stała stara komoda. Pewnego popołudnia, gdy padał deszcz i nie mogła wyjść na dwór, Zosia postanowiła posprzątać swoje skarby. Przesuwała książeczki, kolorowe kredki i figurki zwierzątek, aż nagle zauważyła coś dziwnego. W samym rogu komody była jedna, bardzo mała szufladka, której nigdy wcześniej nie widziała! Zosia delikatnie pociągnęła za złoty uchwyt. Szufladka otworzyła się z cichym skrzypnięciem, a z jej wnętrza zamigotało delikatne, błękitne światełko. Dziewczynka poczuła, jak po pokoju rozchodzi się zapach świeżych malin i wanilii. Nagle z szufladki zaczęły wysypywać się śmiejące się, maleńkie gwiazdki. Skakały po komodzie, tańczyły wokół Zosi i szeptały: „Chodź z nami, chodź!” Zosia spojrzała w głąb szufladki jeszcze raz. Zobaczyła tam malutkie, zaczarowane schodki prowadzące wprost do środka komody. Czuła, jak serce bije jej szybciej. Czy powinna zejść po schodkach? Co czeka na nią po drugiej stronie szufladki?...