W pokoju Olka panowała cisza. Księżyc świecił przez okno, a na krześle stał kolorowy plecak. Nagle z plecaka dało się usłyszeć ciche chichoty. - Ssss, czy wszyscy już nie śpią? – szepnęła zielona kredka. - Nie spałem od dawna! – odpowiedziała zeszytowa kartka, zginając swój róg. - Ja też, ja też! – zatańczyła temperówka. Wszystkie przedmioty w plecaku obudziły się i zaczęły rozmawiać. Długopis był bardzo podekscytowany. - Mam propozycję! Uciekniemy z plecaka i zobaczymy, co znajduje się poza pokojem Olka! Może trafimy do kuchni albo… do ogródka? Gumka była trochę przestraszona: - Ale co, jeśli Olek nas zauważy? Co, jeśli zgubimy drogę? - Raz się żyje – stwierdził odważny ołówek. – Kto jest ze mną? Nagle usłyszeli dziwny szelest. Zamek błyskawiczny poruszył się sam z siebie i wyszeptał: - Ciii... Ktoś otwiera drzwi do pokoju! To chyba nie Olek... Wszystkie przedmioty zamarły w napięciu, nasłuchując kroków w ciemności.