Basia miała sześć lat i bardzo lubiła skakać po dużym, kolorowym dywanie w swoim pokoju. Najczęściej skakała razem z młodszym bratem, Frankiem. Pewnego sobotniego ranka, kiedy słońce świeciło wesoło przez okno, a w pokoju pachniało truskawkową owsianką, Basia zauważyła coś dziwnego. Na środku dywanu pojawił się mały, błyszczący okrąg. Gdy dotknęła go palcem, okrąg zamigotał i... poszerzył się! Dywan powoli uniósł się na brzegach, odsłaniając pod spodem wirujące, kolorowe światło. – Franek! Chodź szybko! – zawołała podekscytowana Basia. Franek wbiegł do pokoju i zdziwił się na widok dziwnego portalu pod dywanem. – To wygląda jak tunel! – powiedział szeptem. Przez portal słychać było śmiech i muzykę. Z brązowej dziury wystawała zielona gałązka, a do środka wpadały złote iskierki. Basia usiadła ostrożnie na brzegu dywanu. – Ciekawe, dokąd prowadzi ten portal… Może do świata, gdzie wszystko jest zrobione z klocków? Albo do krainy mówiących zwierząt? Franek wyciągnął rękę i dotknął złotych iskierek. – Chyba ktoś nas tam woła! – powiedział, słysząc delikatny głos: "Zapraszamy! Tutaj czeka na was przygoda!" Dzieci spojrzały na siebie. Czy odważą się wejść do portalu pod dywanem, nie wiedząc, co znajdą po drugiej stronie? Kiedy Basia już chciała wsunąć nogę w kolorowe światło, nagle coś zaczęło się zbliżać z głębi tunelu…