Szkoła, choć z zewnątrz przypominała tysiące innych budynków, w środku tętniła zupełnie wyjątkową energią. Stare, skrzypiące schody i wiekowe mury Liceum nr 7 były świadkami wielu opowieści, ale żadna nie równała się tej, która zaczęła się w pewien czwartkowy poranek. Gdy dzwonek oznajmił początek lekcji, Alan pchnął drzwi do sali 103 z większym niż zwykle oporem. Za nim podążała Karolina, nieco zamyślona, i Darek, trzymający kubek kawy i notatnik naszpikowany rysunkami smoków i statków kosmicznych. Siedzieli zawsze razem, bo tylko w takim składzie żadne pytanie nauczyciela nie wydawało się aż tak groźne. Tego dnia coś było jednak inaczej. Na tablicy, tuż obok mapy Europy, ktoś napisał kredą enigmatyczne zdanie: "Jeśli chcesz poznać prawdę, poszukaj klucza o północy." Karolina spojrzała po przyjaciołach. – Kto mógł to napisać? – szepnęła. Lekcje mijały wolniej niż zwykle. Alan cały czas zerkał na zegar, a Darek próbował rozpracować wiadomość, bazgrząc w swoim notatniku dziwne symbole. Gdy wreszcie wybił ostatni dzwonek i szkoła zaczęła pustoszeć, cała trójka wciąż miała te słowa przed oczami. Nie mogli doczekać się północy. O tej godzinie szkoła była zamknięta na cztery spusty, korytarze pogrążone w ciemnościach. Ale gdy spotkali się pod bocznym wejściem z latarkami i bijącym sercem, drzwi same uchyliły się, jakby ktoś ich już oczekiwał. Weszli bez słowa. Cienie na ścianach falowały niepokojąco, a echo ich kroków odbijało się złowieszczo. Nagle Darek zauważył na końcu korytarza bladą plamę światła. – Widzicie to? – wyszeptał. – To chyba wychodzi z naszej sali… Cisza była niemal namacalna, gdy zbliżali się do drzwi sali 103. Z wnętrza dochodził ledwo słyszalny szept. Karolina sięgnęła po klamkę i…