Oliwia miała siedem lat i uwielbiała swojego małego pieska Pucia. Pewnego ciepłego wieczoru, podczas mycia zębów, usłyszała cichy dźwięk dobiegający z łazienki. Kiedy spojrzała w lustro, zamiast własnego odbicia zobaczyła piękną, lśniącą bramę z napisem: "Witamy w Krainie Białych Ząbków!" Pucio zaszczekał radośnie, a zanim Oliwia się obejrzała, oboje przeszli przez bramę i znaleźli się w zaczarowanym miejscu. W Krainie Białych Ząbków wszystko było śnieżnobiałe i błyszczące. Drzewa miały liście jak szczoteczki do zębów, a po miękkiej trawie biegały radosne pastuszki — pastusie, które wyglądały jak maleńkie tubki pasty do zębów! Wszędzie czuć było miły miętowy zapach. Zaraz przy wejściu podbiegła do nich Zuzia, wesoła wróżka szczoteczkowa, i przywitała ich z uśmiechem. — Cześć, Oliwio! Cześć, Puciu! Możecie do nas dołączyć! Dzisiaj mamy wielką paradę czystych zębów! Oliwia była zachwycona. Razem z Puciem poznali pana Zębolka — najstarszego zęba w całej Krainie. Pan Zębolko opowiadał im o tym, jak ważne jest szczotkowanie zębów i dbanie o nie każdego dnia. Pokazał im nawet specjalną Zębową Karuzelę, która obracała się, gdy dzieci dokładnie szczotkowały zęby. Nagle niebo zrobiło się ciemne, a zza drzew wybiegł ktoś zupełnie niespodziewany... To był Pan Próchniak! Ubrany w ciemny płaszcz i z czapką zrobioną ze starych cukierków, krzyknął: — Haha! Teraz to ja rządzę w Krainie Białych Ząbków! Kto nie myje zębów, ten zostanie w mojej szarej krainie! Oliwia ścisnęła mocniej Pucia i spojrzała na Zuzię. Co teraz zrobią? Jak mogą chronić Krainę Białych Ząbków przed Panem Próchniakiem? Czy uda im się wymyślić plan?