Ola bardzo lubiła patrzeć w niebo. Każdego wieczoru razem z kotkiem Puszkiem liczyli gwiazdy. Pewnego dnia Ola postanowiła zbudować własną rakietę z kartonowych pudełek. Była kolorowa, a na boku miała namalowane wielkie gwiazdy. Gdy wszystko było gotowe, Ola i Puszek wsiedli do środka. Nagle... rakieta naprawdę się uniosła! Lecieli coraz wyżej i wyżej, aż zobaczyli niebieską Ziemię pod sobą. Lecieli przez chmury, aż w końcu wylądowali miękko na szarym gruncie Księżyca. Ola założyła śmieszny kask, a Puszek dostał malutki hełmik. Wysiedli z rakiety i ku swojemu zdziwieniu zobaczyli tajemnicze ślady łapek prowadzące za duży, srebrny kamień. Co więcej, z kamienia wydobywało się delikatne, niebieskie światło. Ola spojrzała na Puszka i szepnęła: "Chodź, sprawdźmy, co się tam kryje!" Powolutku ruszyli za śladami, coraz bliżej świecącego kamienia... I wtedy nagle usłyszeli cichutki dźwięk, jakby ktoś je nawoływał!