Ada miała już dosyć nauki do egzaminów i postanowiła zrobić sobie krótką przerwę. Była późna noc, a ona, jak zwykle, zapomniała umyć zęby. Westchnęła ciężko, leniwie sięgnęła po szczoteczkę i pastę, i ruszyła do łazienki. Gdy tylko otworzyła tubkę pasty, z wnętrza wydobył się delikatny, świeży zapach mięty, ale... także coś jeszcze. Nagle usłyszała ciche szepty, dźwięczące echem w kafelkach: "Chodź, Ada... chodź..." Zaniepokojona, spojrzała w lustro. Jej odbicie uśmiechnęło się dziwnie szeroko, jakby zapraszało ją do środka. Nagle łazienka zawirowała jej przed oczami, a ona poczuła, jakby upadała w głąb własnej szczoteczki do zębów. Po chwili wylądowała na miękkiej, białej powierzchni przypominającej... szkliwo? Rozejrzała się wokół i zamarła. Cały świat wokół niej był jak powiększony model jamy ustnej: wysokie błyszczące zęby niczym wieżowce, liczne szczeliny i mosty przypominające nitki dentystyczne, a po ulicach poruszały się śmiesznie uzbrojone szczoteczki, patrolujące teren. Zza jednego wielkiego zęba wyłonił się dziwny stworek – był okrągły, pokryty bakteryjnym meszkiem i trzymał flagę z napisem "Cukrolandia!". Za nim maszerowały zastępy podobnych do niego stworzeń, rozrzucając pod nogi kolorowe cukierki. Ada zorientowała się, że znalazła się w centrum starcia między Królestwem Zębolandii a hordami Cukrolandu. Miejscowa szczoteczka-komendantka, ubrana w błyszczący pancerz z włosia, podbiegła do niej: – Jesteś wybranką! – zawołała dramatycznie. – Tylko Ty możesz uratować to miejsce przed inwazją słodkiego chaosu! Musisz przejść Próbę Czyszczenia, której nikt dotąd nie przeszedł! Tylko wtedy wrócisz do swojego świata. Ada spojrzała na swoje dłonie, w których nagle pojawiły się wielka szczoteczka i nić dentystyczna. Czując narastające napięcie i zaciekawienie, zrobiła pierwszy krok w stronę mrocznych tuneli, z których dochodził złośliwy chichot bakteryjnych generałów. Co kryje się w głębi Królestwa Zębolandii i czy Ada znajdzie w sobie odwagę, by stawić czoła wyzwaniu?